drumkruk.nl

Zijn bruine handen stralen hard werken uit. De groeven op zijn vingers verraden dat de man in zijn leven niet anders heeft gedaan dan fysiek en hard werk.

Het geluk straalt vanaf zijn gezicht. Wijdbeens, zijn handen in elkaar gesloten zit hij tegenover mij. Klaar met zijn werk, maar nog in werkkleding: een vale, ooit zwarte spijkerbroek, een groene trui van zijn werkgever en een geel fluoriscerend jack om op te vallen tijdens zijn werk.

Hij denkt aan het wederzien van zijn vriendin, geld voor een huwelijk hebben ze nog niet. Ze hebben het er al el over gehad, maar als ze het doen willen ze het goed doen. Een feest om nooit meer te vergeten.

Hij geeft mij een grote brede glimlach als ik naar hem opkijk. Hij lijkt te zeggen dat het allemaal goed is zo. Jij bent student en ik zorg dat jij naar de plek kunt waar je moet studeren. Ik draag bij aan jou toekomst. Dat wilde hij toch maar even aan mij doorgeven.

Tegelijk laat ik hem weten met een vriendelijke knik dat ik hem daar verschrikkelijk dankbaar voor ben en dat ik straks met alle plezier zijn oude dag betaal.

Hij is nieuwsgierig. Hij kijkt naar de mensen in de trein en zijn gezicht laat duidelijk zien wat hij van de mensen denkt. Hij begrijpt niets van de twee jongens in KoRn en System Of A Down shirt. Zo chagrijnig. Zo wereldvreemd.

Hij groet een van zijn collega’s. Ook op weg naar huis, wellicht zijn vrouw. Een tweede vriendelijke knik zegt “ik mag je zeker graag, maar ik heb nu even zin om de zaak te relativeren, in mijn eentje. Ik zie je maandag weer.

Toch zie ik zorgen in zijn blik. De rimpels in zijn voorhoofd verraden dat. Die mag hij op zijn leeftijd nog niet hebben. Ik denk dat het te maken heeft met zijn kleine dochtertje. Ze is 6 jaar en kan niet meekomen met de rest van de klas. Ze wordt gediscrimineerd, puur vanwege haar huidskleur. Ze krijgt het niet voor elkaar de cijfers te halen die de rest van de klas haalt. Toch ziet hij een bepaalde intelligentie in haar, die hij nog nooit heeft gezien in een kind van 6. Ze lijkt zich zeer bewust van de volwassene wereld. Een wereld waarin alles geregisseerd en aan tijd gebonden is.

Hij frommelt wat aan zijn handen en bekijkt mij wat aandachtiger. Hij is benieuwd wat ik aan het schrijven ben. Zal het over hem gaan?

Ik bedank hem voor de fijne treinreis. We hebben verder geen woord tegen elkaar gesproken.